Ölüm Meleği Bir Sevgilimi Daha Götürdü

 Onunla ilgili en çok hatırladığım gülen yüzü ve yüzüne çok yakışan bıyığı. İyi biriydi, beni gerçekten sevmişti. Bense gençliğin de verdiği hoppalıkla daha çok eğlence ve biraz daha cinsel deneyim diye bakmıştım sanırım ona. O ise benim için ailesini bırakıp yeni bir hayata başlamayı bile göze almıştı. Güzel öpüyordu, güzel gülüyordu, güzel seviyordu, güzel bir adamdı velhasıl.

Ortak bir tanıdığımızdan bugün aldım ölüm haberini. Aslında içimde bir yerlerde öldüğünü hep biliyordum, nedense hissederim böyle şeyleri. Çekinerek sordum çünkü uzun süredir konuşmuyorduk. Ben görüşmek, konuşmak istememiştim. Ondan ayrıldım ve beni sevmesi onun suçuymuş gibi bir daha konuşmadım. Kafası karışmasın, aklı bende kalmasın, ailesine dönsün diye de uzak durdum aslında. Şimdi haliyle vicdan azabı çekiyorum keşke gördüğümde en azından selam verseydim, konuşsaydım diye.

Genç yaşta daha 45 yaşında bir kaza sonucu hayatını kaybetti. Şaka gibi, bir adam durup dururken yok olup gitti. Dün vardı, bugün yok. Çocukları babasız, ailesi onsuz kaldı. Keşke daha iyi davransaydım. Keşke daha vefalı olsaydım ama ne yazık ki sığ ve bencil biriyim çoğu zaman. Güzel adam rahat uyu, neredeysen aydınlansın orası ışıkla, huzurla. Ölüm meleği bir sevgilimi daha götürdü, sıra kimde acaba?

Satürn'ün Akreplere Etkisi: Eski Sevgilinin Ne Mal Olduğunu Göstermesi

 Ben bir akrep kadınıyım ve Satürn üzerimden kalkınca dehşetle bir şeyi fark ettim. Ben şu sevdiğimin Satürn'ü akrepleri etkisine aldığından beri yani yaklaşık 4 yıldır aynı adama takılıp kalmışım adam bile denemeyecek bir adama...

Aklım takılmış, gönlüm takılmış, bir yanım onda kalmış... Rüyalarımda bile onunla hesaplaşmış durmuşum. Satürn geçmişle hesaplaştırırmış meğer, benim geçiremediğim geçmişim de buymuş. Çok mu sevmişim? Çok mu özelmiş? Aslında hayır. Her aşk başladığında özel biterken geneldir.

Satürn ne zaman ki akrepleri bıraktı yaylara geçti sanki üzerimden bir yük kalktı. Daha hafif ve mutluyum. Şu malum şahsın üzerindeki perde de kalktı. Tüm pisliklerini, bana yaptığı haksızlıkları, iki yüzlülüklerini, çıkarcılıklarını, pek de matah olmayan tipini ( daha önce nedense çok yakışıklı geliyordu gözüme) çok net bir biçimde görmeye başladım.
Ben bu pislik için mi üzüldüm? Buna mı takıldım? hay ben seni değil sana takılan aklımı seveyim dedim. Bir bedel ödetti Satürn bana kendince, en büyük hatamı gösterdi. Onu önce gözümde büyüttü, özel yaptı, vazgeçilmez kıldı, sonra gözümdeki perdeyi açtı ve ne derece karaktersiz ve değersiz olduğunu gösterdi.

Satürn'e kızmıyorum ne haddime o koskoca bir gezegen. Ben yine kendime kızıyorum iyi oldu sana hayatına aldığın adamlara dikkat et bundan sonra; ve git başkalarına aşık ol ki en son aşık olduğun o kişiliksiz olmasın. Satürn'e de her zaman dikkat et.

İçimi Isıtabilecek Biri İçime Girmese De Olur

  Hava eksi bilmem kaç derece, kıçım donuyor ama beni asıl üşüten yalnızlık. Kimse yok yanımda şu soğukta beni saracak. o kadar seksi hatunum, etrafımda, hayatımda o kadar sözde adam var ama üşümeme çare olan yok.

Isıtılmak istiyorum ama nasıl? Battaniyenin altında, elimde kumanda, üzerimde sabahlık şeklinde yün bir hırka seksi olmaktan uzak ufak tefek bir kadınım şu an. Kapım çalsa beni benden alan, beni kendime getiren biri gelse bir anda bak nasıl da Madam Marin formumu alırım. Yok mu aday? ohooo. bir telefonuma bakar, çok var ama üşeniyorum yahu bu soğukta soyunmaya.

Ben soyunmadan ısıtılmak istiyorum. Bir sözle, bir bakışla, güzel bir jestle. yanımda olduğunu bildiğim, beni düşündüğünü, merak ettiğini hissettiğim birinin sıcaklığıyla ısınmak istiyorum. Varsın uzakta olsun, böyle ısıtsın yeter. Ten tene değmeden de temas olur, yoksa herkes sevişir, herkes ısınır asıl mesele içine girmeden içini ısıtabileni bulmakta. Yoksa  sürtünme kuvvetiyle ısınmak tabii ki mümkün.